dlaczego jestem weganką
Nie jestem weganką z mody. Nie z TikToka, nie z Instagrama. Nigdy nie lubiłam mięsa. Już jako dziecko nie chciałam go jeść – czułam, że coś jest w tym głęboko nie w porządku. Jedzenie było dla mnie przymusem, obowiązkiem, a nie przyjemnością. A świadomość, że za moim obiadem stoi śmierć, była nie do zniesienia.
Dopiero kiedy się usamodzielniłam – także finansowo – mogłam w końcu podjąć własną decyzję. Zrezygnowałam z mięsa całkowicie. To było dawno, w czasach, gdy o weganizmie mało kto w Polsce słyszał. Internetu jeszcze nie było, a książki o diecie roślinnej krążyły w kserowanych kopiach, często tłumaczone ze Stanów czy UK. Sklepy ze zdrową żywnością? Marzenie.
Gotowałam z tego, co było. Kotlety z płatków owsianych, selerowe, jakieś totalne eksperymenty. I choć wiele z tych przepisów dziś może się wydawać śmiesznych – wtedy były ratunkiem. Później przeszłam z wegetarianizmu na weganizm. Bo zrozumiałam, że mleko, jajka – to też cierpienie. Ten przemysł jest brutalny. Nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Kupuję tylko od firm, które produkują tylko wegańskie rzeczy. Nie wspieram koncernów, które robią kiełbasy, a przy okazji „roślinne burgery”. Nie. Są małe firmy, które robią to z serca – i to je wspieram. To samo dotyczy kosmetyków, ubrań. Sprawdzam, czy są testowane na zwierzętach, czy są etyczne.
Nie jestem święta. Mam czasem momenty słabości. Ale wtedy przypominam sobie – czy naprawdę warto, żeby ktoś cierpiał przez moją chwilową zachciankę?
Wspieram konie uratowane od śmierci. Pomagam schroniskom. To jest mój styl życia. Moja miłość do życia. I tym właśnie jest dla mnie weganizm.
Subskrybuj & Otrzymuj więcej !
Dołącz do cynamonowego newslettera to całkiem fajna zabawa. Otrzymasz od nas ciekawe przepisy oraz kupony rabatowe do wykorzystania w naszym sklepie.
Szanujemy subskrybentów. Nie wysyłamy spamu.
